Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2016/21 K.2016/443

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, mahkemece tüketici mahkemesinin görevli olması nedeniyle usul yönünden davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili .. ili .. İlçesi .. Kabası .. Medresesi'nin 2005 yılı onarım işinin ihaleye çıkartıldığını, davalı şirketle 31.08.2005 tarihinde sözleşme imzalandığını, Başbakanlı Teftiş Kurlu'nca düzenlenen önceleme raporunda mahallinde yapılan inceleme neticesinde projeye aykırılıklar, imalât hataları ve bozulmalar nedeniyle onarım gerektiren yerler olduğunun tespit edildiğini, davalıya gönderilen ihtarnameyle bedelin istendiğini, ancak ödenmediğini ileri sürerek 25.319,25 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Gerçekten de, 07.11.2013 tarihinde kabul edilip 28.11.2014 tarihli resmi gazetede yayınlanan ve 28.05.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Yasa'nın 2. maddesinde "Bu kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar" düzenlemesi ve "Tanımlar" başlığı altında 3. maddesinde "1) Sağlayıcı, Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye hizmet sunan ya da hizmet sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, k) Tüketici.

Ticari-veya mesleki olmayan amaçlarla hareken eden gerçek veya tüzel kişiyi, l) Tüketici işlemi, mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi" ifade eder tanımlaması bulunmaktadır.

Her ne kadar eser sözleşmesi de bu yasa kapsamına alınmışsa da, uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülebilmesi için taraflardan birinin (hizmet sunan) satıcı, diğer tarafın yani satın alan ya da hizmetten yararlanın ise, tüketici olması gerekmektedir. Ancak, 6502 sayılı Yasa'nın 73/6. maddesi uyarınca da maddede sayılı hallerde tüketici örgütleri, ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile Bakanlık bazı durumlarda dava açabilmektedir.

Eser sözleşmesi ilişkisinin bulunduğu tüm davalarda tüketici mahkemesinin görevli olması Yasa'nın 1. maddesindeki amacına ve ruhuna aykırıdır. Yasanın amacı tüketicinin korunması olup, görev hususu nazara alınırken yasadaki tanımlar dikkate alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta da, davalı sağlayıcı, (hizmet sunan) ise de, davacı nihai tüketici olmayıp, kamu kurumu olduğuna göre, görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir. 6502 sayılı Yasa'nın 73/6. maddesi kapsamında bir dava da olmadığına göre, görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir. Bu nedenlerle mahkemece işin esasına girilip, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması uygun bulunmuştur.