Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2018/157 K.2018/1539

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca ortaya çıkan ayıpların giderim bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur. Davacı iş sahibi, davalı ise yüklenicidir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle karar başlığında davacı olarak Milli Eğitim Bakanlığı gösterilmesi gerekirken ...’nin gösterilmesi maddi hata olup mahallinde her zaman giderilmesinin mümkün olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı iş sahibi idare, taraflar arasında 16.01.2006 tarihinde imzalanan sözleşme ile davalı yüklenicinin ... Genel Lise İnşaatı Yapım İşini üstlendiğini, işin geçici ve kesin kabullerinin yapıldığını, müfettiş incelemesi ile dış cephe imalatlarının ayıplı yapılması sonucu KDV dahil 47.242,83 TL zarar oluştuğunun tespit edildiğini belirterek zararın tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı tarafından ayıp ihbarının süresinde yapıldığı, ancak söz konusu işin iş sahibi tarafından kabul edilemeyecek seviyede ayıplı olmadığı, davacının işin tamirine yönelik bir istemi de olmadığı, ayıpların yerel imkanlarla giderildiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı idare tarafından okulun dış cephesinin tamamen yenilenme bedeli talep edilmiş, yargılama aşamasında alınan bilirkişi kurulu raporunda dış sıvanın tamamen yenilenmesinin gerek olmadığı, ayıbın çıktığı 2007 yılı itibariyle ayıpların 7.000,00 TL’ye giderilebileceği belirtilmiştir. Mahkeme tarafından “çoğun içinde az da vardır” ilkesi uyarınca 7.000,00 TL

ayıbın giderim bedeline hükmedilmesi gerekirken, davanın tümden reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.