Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2019/3443 K.2020/3321

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalılar vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan, davacı ...’nin yüklenici davalılara geçen 89 m² fazla arsa payı bedelinin rücuen tazmini ve davacı ... ile diğer davacı ...'ın kendi miras hisselerine karşılık gelen bedelin tazmini istemlerine ilişkin olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacı ... ile davalılar arasında 17.11.2004 tarihinde kendi adına asaleten, Muris... adına vekâleten kat karşılığı gayrimenkul satış vaadi ve inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre yapılacak binanın %50'si arsa sahiplerine, %50’sinin ise yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, inşaatın tamamlandığını ve arsa sahiplerine teslim edildiğini, davacıların murisi ...'in vefat etmesinden sonra mirasçıları ve diğer çocukları tarafından davacı ...'ye karşı vekâlet yetkisini kötüye kullandığı,

kendisinin ve yüklenicinin menfaatine, muris ...'in zararına, müvekkili ... ve davalıların daha fazla hisse aldığı iddiası ile Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/29 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, bu dosyada yüklenicinin 89 m², davacı ...'nin 33 m² fazla arsa payı aldığı gerekçesi ile muris ...'in 122 m² eksik arsa payının tazmininden davacı ...'nin sorumlu tutulduğunu, davacı ...'nin yüklenici davalılara geçen 89 m² fazla arsa payı bedelinin rücuen tazmini ve de davacı ...

İnci ile diğer davacı ...'ın kendi miras hisselerine karşılık gelen bedelin tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmedeki payların krokisine uygun olarak tarafların hakedişlerini aldıklarını, davalılara sadece sözleşmeye aykırılıktan dolayı dava açılabileceğini, davalının sözleşmeye aykırı davranmadığını, arsa paylarının hatalı ve yanlış tanzim edilmesi hususunun davacıların yaptığı bir hukuk işlemi olup, yanlışlık varsa bunun kat mülkiyeti kanunu çerçevesinde düzeltilmesinin mümkün olduğunu, ayrıca Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan davanın kendisine ihbar dahi edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan 25.02.2019 tarihli bilirkişi ikinci ek raporundaki tespitlerin mahkeme dosyasına uygun olduğu, rapora göre davanın ıslahla artırılan miktar gözetilerek kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dava tarihinin 09.08.2011 olması gerekirken karar başlığında 08.03.2017 olarak yazılmış olmasının maddi hata olup mahallinde her zaman düzeltilebilir olmasına göre, davacılar ile davalı Ümran İnşaat Turizm Özel Hastanecilik Özel Eğitim Ticaret ve Sanayi A.Ş. iken devir ve unvan değişimi sonucu An-Deva Tedavi Sağlık Hizmetleri A.Ş. unvanını alan yüklenici şirketin tüm, davalı ... Akay’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... Akay Antalya 2. Noterliği’nin 17.11.2004 gün 23739 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davalı yüklenici şirkete sözleşme hükümlerinin yerine getirilmesinde müteselsil kefil olmayı taahhüt etmiş ise de;

sözleşmede yüklenicinin sözleşme hükümlerine uymaması halinde arsa sahiplerinin uğrayabilecekleri veya doğacak her türlü zararlarını 15.000,00 Euro’ya kadar müteselsil kefil sıfatıyla ödemeyi kabul ve beyan ettiği, bu haliyle davalı ...’in kefaleti limitli olup davalı ..., yüklenici şirketin sözleşmeye aykırı olarak arsa sahiplerine karşı doğacak borçlarından kefalet limiti ile sorumlu olacağından, davalı ...’in kefalet limitiyle sınırlı olmak üzere, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi yerine, davalı ...’in limiti gözetilmeksizin kabul edilen alacağın tamamından sorumlu tutulması doğru olmamış,

kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.