Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2020/222 K.2020/3041

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki taraf vekillerince duruşmalı olarak istenmiş, duruşma talebi kabul edilerek 13.10.2020 tarihinde yapılan duruşmaya davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce 20.12.2019 tarihinde verilen ek kararla davalının muhtıra tebliğine rağmen süresinde eksik temyiz harcını yatırmadığından bahisle davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş ise de; usulüne uygun hakim ya da daire başkanı ile katip imzasını içeren muhtıra düzenlenmeksizin, sadece ihtar şeklinde yeterli açıklamayı içermeyen tebligat çıkarıldığı ve davalının eksik olan nispi temyiz karar harcını yatırdığı anlaşıldığından; 20.12.2019 tarihli ek kararın kaldırılarak tarafların temyiz taleplerinin incelenmesine geçildi:

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez (HMK 362/1-a). Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, bu kırkbin Türk liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırkbin Türk lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir (HMK 362/2).

Yukarıdaki 40.000,00 TL’lik parasal sınır 25.000,00 TL iken 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesiyle yapılan değişiklikle 40.000,00 TL olmuştur. Aynı Kanun'la HMK’ya eklenen ek 1. madde gereğince bu miktarlar 2017 ve sonrası

yıllarda her yıl yeniden değerlendirme oranında artırılacak ve artırım sırasında 10,00 TL kesirleri dikkate alınmayacaktır. Bu hükümlere göre hesaplama yapıldığında Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 2019 yılı için temyiz kesinlik sınırı 58.800,00 TL’dir.

Yukarıda sözü edilen kurallar ve yapılan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde; somut olayda talep edilip, ıslahla arttırılan toplam tutar 101.000,00 TL olup, ilk derece mahkemesince 45.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı iş sahibi reddine karar verilen 46.000,00 TL yönünden; davalı yüklenici ise kabul edilen 55.000,00 TL’lik tutar için istinaf başvurusunda bulunmuş, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce davacının istinaf başvurusunun reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararı kaldırılarak yeniden hüküm tesisi suretiyle maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile ıslahla arttırılan tutar da gözetilerek toplam 45.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş ve bu hükme karşı taraf vekilleri tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Bu durumda temyiz başvurusu davacı iş sahibi yönünden reddedilen 56.000,00 TL için, davalı yüklenici açısından da kabul edilen 45.000,00 TL için yapılmış olduğundan, bölge adliye mahkemesinin karar tarihine göre temyiz eden taraflar yönünden bölge adliye mahkemesi kararı temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi temyiz dilekçesinin reddine karar verir ve 344'üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder (HMK 346/1 ve 366).

Temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise 01.06.1990 tarih 1989/3 Esas, 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından da temyiz talebinin reddine karar verilebilir.

Bu İçtihadı Birleştirme Kararı HUMK hükümleri nedeniyle verilmiş olsa da HMK’daki benzer düzenlemeler de aynı yorum ve sonucu doğurduğu için HMK hükümlerine göre temyiz yönünden de uygulanması gerektiğinden temyiz isteminin reddi gerekmiştir.