Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2020/729 K.2020/1668

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl dava; gecikme tazminatı, eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi için yükleniciye özgülenen 14, 15, 19 nolu bağımsız bölümlerin satışına ve nama ifaya izin verilmesi, yüklenicinin sözleşme uyarınca kendine düşen bağımsız bölümleri büyük yapması nedeniyle oluşan değer farkının tahsili istemleri, birleşen Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/379 Esas sayılı dosyası, kira tazminatı istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkâr tazminatı istemi, Birleşen Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/566 Esas sayılı dosyası,

arsa sahiplerinin yükleniciye düşen bağımsız bölümlerin devirlerini süresinde yapmadığı gerekçesiyle oluşan gecikme tazminatının tahsili istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemi, birleşen Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/264 Esas sayılı dosyası, 14 No'lu bağımsız bölümün satışına izin verilmesi istemlerine ilişkin olup, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; asıl davada kira tazminatı isteminin kısmen kabulüne, belirlenen eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi için 14 No'lu bağımsız bölümün satışı için yetki verilmesine,

diğer taleplerin bozma kapsamı dışında kalmakla kesinleştiğinden yeniden karar verilmesi yer olmadığına, birleşen 2014/379 Esas sayılı davanın kabulüne, birleşen 2012/566 Esas sayılı davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, birleşen 2015/264 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Asıl, birleşen 2014/379 Esas ve birleşen 2015/264 Esas sayılı dosyalarda davacı arsa sahipleri, birleşen 2014/379 Esas sayılı dosyada davalı yüklenici, birleşen 2015/264 Esas sayılı dosyada davalı arsa sahibi, birleşen 2012/566 Esas sayılı dosyada ise davacı yüklenici, davalılar ise arsa sahipleridir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre asıl dava davacıları arsa sahiplerinin tüm, davalı yüklenici ile birleşen

2015/264 Esas sayılı davada davalı arsa sahibi İsmail Güden’in aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Birleşen Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/379 Esas sayılı dosyasında davacı arsa sahipleri tarafından geç teslim nedeniyle kira tazminatının tahsili istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptâli istenmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile icra inkâr tazminatına hükmedilmiş ise de; dava konusu alacağın mevcut olup olmadığı ile mevcut bir alacağın tespit edilmesi bilirkişi raporu da alınmak suretiyle yapılan yargılama sonucu belirlenmiştir. Bu durumda likid bir alacak bulunduğundan söz edilemeyeceğinden mahkemece icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

3-Yargıtay uygulamalarında, nama ifaya izin davası talep edilmesi halinde, nama ifa talep edilen eksik ve kusurlu işlerin teker teker nelerden ibaret olduğu, bunların tamamlanması ve giderilmesi için yapılması gereken masrafların avans olarak da olsa miktarlarının tespit ettirilerek kararın hüküm fıkrasında teker teker gösterilmesinin zorunlu olduğu ve eksik ve kusurlu işlerin giderimini karşılayacak miktar ve değerde yükleniciye kalan bağımsız bölümün satışına izin ve yetki verilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Gerek asıl gerek birleşen 2015/264 Esas sayılı dosyalarda, davacı arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümler ile ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işlerin giderim bedeline hükmedilmiş ise de, bu işlerin neler olduğu ve giderim bedellerinin teker teker hüküm fıkrasında belirtilmediği anlaşıldığı gibi, satışı için arsa sahiplerine yetki verilen 14 nolu bağımsız bölümün de en az satış değerinin hüküm fıkrasında gösterilmediği anlaşılmıştır.

Kararın belirtilen nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.