Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/10 K.2015/101

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Sanığın suç ortakları ile birlikte işlediği hırsızlık suçları nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, görevlilere karşı mağdura ait kimlik bilgilerini bildirmesinden ibaret eyleminde 5237 sayılı TCK'nın 267/2. maddesinin yasal şartlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet hükmünde verilen cezanın bu madde uyarınca arttırılması,

2-TCK'nın 267. maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen ağırlatıcı nedenin, yüklenen fiili işlemediğinden dolayı hakkında beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş iftira suçunun mağduru hakkında gözaltına alma veya tutuklama dışındaki diğer koruma tedbirlerinin uygulanması haline münhasır olması karşısında ve UYAP sisteminde yapılan araştırmada, suçun mağduru ... hakkında sanık sıfatıyla açılan kamu davasının Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/380 E. sayılı dosya ile derdest olduğunun tespit edilmesi nedeniyle mağdur hakkındaki davanın akıbeti araştırılıp sonucuna göre olayda uygulama yeri bulunup bulunmadığı değerlendirilmeden TCK'nın 267/3. maddesi ile cezada artırım yapılması,

3- Verilen hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan şartla tahliyesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,