Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/4235 K.2015/4665

TCK'nın 86/2, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında; Yalan tanıklık suçundan beraat 3- Katılan sanık ... hakkında; a- İftira suçundan beraat b- TCK'nın 272/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre;

Sanık ... ve müdafiinin temyizinin sanık Hünkar'ın mahkumiyetine, katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının da sanık ... hakkında iftira, sanık... hakkında yalan tanıklık suçundan kurulan beraat ve sanık... hakkındaki yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu saptanarak yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "06.06.2010 - 22.07.2010" yerine "07.2010" olarak gösterilmesi ve iftira suçunun yazılmamış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Hükmolunan adli para cezasının miktarı ve 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle, katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında yalan tanıklık ve sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında yalan tanıklığa azmettirme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

CMK'nın 50/3. maddesinin "uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir " hükmüne göre, fıkranın (a) bendinde belirtilen adli para cezasının kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım, diğer bentlerinde belirtilenlerin ise tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulama düzenlemiş olup, infaz aşamasında seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde ise anılan fıkraya göre değil 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca uygulama yapılacağı gözetilmeden infazı da kısıtlar biçimde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarat yapılması,