Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/464 K.2015/700

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Delillerin değerlendirilmesi kısmında silahlı terör örgütüne yardım suçunun işlendiği kabul edilmesine karşılık hüküm kısmında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçunu işlediğinin kabul edilmesi, yine silahlı terör örgütüne yardım suçundan kamu davası açılmasına karşılık gerekçeli karar başlığına suç adı olarak devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunun da yazılmış olması suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

2- Terör örgütlerinin yurtiçi ve yurtdışındaki kamplarına örgüte katılmak üzere eleman göndermenin, bu örgütlere üye sağlamanın başlıca yollarından biri olduğu, terör örgütlerinin amaç suçun işlenmesi yolunda güven, disiplin ve sıkı irtibata önem veren iş bölümüne dayalı, hiyerarşik düzene sahip yapılar olarak istihbarat, gizlilik, güvenlik ve denetim konularında duyarlı oldukları, işleyiş ve yapılanma itibariyle bu özellikleri gösteren terör örgütlerinin, örgütün "hiyerarşik yapısına" dahil edilmek üzere gönderilen elemanları, irtibat halinde olmadıkları, güvenilir bulmadıkları, denetlemedikleri kaynaklardan kabul etmeyecekleri gibi, gizlilik ve güvenlik kuralları ile hiyerarşiye uymayan kişilerin bu

tür faaliyetlerine de izin vermeyecekleri, terör örgütlerine yeni eleman temin etme, barındırma, gönderme veya ulaşımını sağlama gibi faaliyetlere ilişkin organizasyonun örgütsel yapı dışında değerlendirilemeyeceği ve bu eylemlerin salt yardım düzeyini aşmamış eylemlerden nitelik itibariyle farklılık arz ettiği göz önüne alındığında; sanığın temyiz dışı sanıklar .... ve ... ile birlikte ...ve ... isimli kişilerin terör örgütüne katılmalarını sağladıklarının kabul edildiği somut olayda, sanığın doğrudan TCK'nın 314/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Fiili işlediği sırada onsekiz yaşından küçük olan sanık hakkında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca, anılan Kanunun 53/1. maddesindeki hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4- Hükümden sonra 06.03.2014 tarih ve 28933 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6526 sayılı Kanunun 2. maddesi ile 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesinde yapılan değişiklik karşısında, görev hususunun nazara alınmasında zorunluluk bulunması;

5- Kabul ve uygulamaya göre ise;

Hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanık hakkında verilen cezada indirim yapılıp yapılmayacağı hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması,