Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/7550 K.2016/781

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aşamalarda değişmeyen ve sanığa iftira etmesi için bir sebep de bulunmayan müşteki beyanlarına, sanığın tevil yollu ikrarına, Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 21.06.2011 tarih 5-187/131 sayılı kararı gereğince hukuka uygun elde edildiği kabul edilen telefon görüşme tutanakları ile incelenen dosya kapsamına göre; ....

Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/554 esasına kayden görülen davada yağma ve tehdit suçlarından yargılanan sanığın aleyhine ifade veren müştekiyi duruşma sonrasında telefonla arayarak “..insanlar ne ekerse onu biçecek, başına böyle bir olay gelecek yaptıklarının aynısını yaşayacaksın bakalım o zaman adam olacak mısın, unutma bak bir gün bu yaptığının aynısını yaşayacaksın, hatta ben var ya bunu senin de onun da gö..den çıkaracağım bunu unutma bunu bil yani senden bu tazminatı çıkarmazsam, sonuna katlanabilecek misin, bak görürsün bakalım o o. çocuğu seni kurtarabilecek mi görüşeceğiz...” diye tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla TCK'nın 106/1, suç tarihinden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 90. maddesi ile değişik TCK'nın 277/1-2 maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğundan, TCK'nın 7. maddesi uyarınca lehe-aleyhe değerlendirmesi yapılarak lehe kanun belirlenip, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı da tanınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken dosya içeriği ile bağdaşmayan gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmesi,