Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7559 K.2016/120

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Yakınanın çalışanının işyerini 08.04.2006 günü saat 15.30 civarında kapatarak gittiğini, yakınanın hırsızlık suçunu ise 08.04.2006 günü 23.30 sıralarında farkettiği, 10.04.2006 günü 01.00'de ise kolluk görevlileri tarafından incelemelerin yapıldığı, sanığın suç saati ile ilgili bir anlatımda bulunmadığı, yargılaması ayrı yürütülen suç arkadaşı İzzet'in ise sabaha karşı girdiklerini belirterek tam bir vakit söyleyemediği olayda, eylemin gece işlendiğini gösterir delillerin neler olduğu gösterilmeden kolluğun tutanak düzenlediği saati suç saati olarak kabul edip sahık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile aynı Yasa'nın 116/4. maddelerinin uygulanması;

2-Mala zarar verme suçunun suç tarihine göre, 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kalması dikkate alınarak, taraflara uzlaşma teklif edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,