Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/7682 K.2017/3502

adına suç işleme, Görevi yaptırmamak için direnme,

2911 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanığın 14.07.2012 tarihli eylemleri nedeniyle:

a-2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 62/1, 50/1-a,

52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet,

b-2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK’nın 62/1, 50/1-a,

52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet,

c-2911 sayılı Kanunun 32/2 maddesi delaleti ile

TCK’nın 265/1-3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 ve 3713 sayılı

Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-Sanığın 17.02.2011 tarihli eylemi nedeniyle:

a-2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK’nın 62/1, 50/1-a,

52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet,

b-2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesine aykırılıktan

6352 sayılı Kanunun geçici 1/b maddesi gereğince

kovuşturmanın ertelenmesi,

3-TCK’nın 314/3 ve 220/6 maddeleri delaleti ile 314/2,

220/6, 62/1, 53/1, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5.

maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanığın 17.02.2011 tarihli 2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesine aykırılık suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararın anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanık hakkında 14.07.2012 tarihli eylemleri nedeniyle görevi yaptırmamak için direnme, 2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1 maddelerine aykırılıktan verilen hükümler ile silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan verilen hükümlerle ilgili olarak;

Silahlı terör örgütü adına suç işleme suçundan ceza hükmü tesis edilirken 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin uygulanması sırasında hapis cezasının 4 yıl 12 ay yerine 5 yıl olarak tayini sonuç cezanın doğru tayin edildiği gözetilerek;

görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulurken;güvenlik güçlerine TCK'nın 6/f maddesi kapsamında silahtan sayılan taş atarak direndiği kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 265/1-3. maddesi uyarınca tayin olunan cezanın anılan maddenin 4. fıkrası uyarınca artırılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında 2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1 maddelerine ilişkin hüküm fıkralarındaki "TCK 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtarat sonuca etkili görülmemiş,

silahlı terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan dolayı kurulan hükümde ise Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde yukarıda belirtilen eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle belirtilen hükümlerin ONANMASINA,

III-Sanığın 17.02.2011 tarihli 2911 sayılı Kanunun 33/1 maddesine aykırılık suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 11.07.2014 tarih, 2013/9-386 esas ve 2014/353 sayılı kararına göre, sanığa yüklenen 2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesine aykırılık suçunun, hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,