Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/1768 K.2017/3673

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelenerek gereği düşünüldü.

I. GENEL OLARAK

Ceza Muhakemesi Kanunu 308. maddesi gereğince; Yargıtay Ceza Dairelerinin kararlarına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, ilamın kendisine verildiği tarihten itibaren 30 gün içinde aleyhe, süre koşulu olmaksızın lehe itiraz edebilir. İtirazı, kararı veren daire inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir, görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

İtirazı incelemekle görevli daire, sanığın üzerine atılı terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde patlayıcı madde bulundurma ve nakletme fiilinin temyiz inceleme tarihi itibari ile 6545 sayılı Kanunun 35 maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmü, 20.07.2014 gün ve 29066 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 17.07.2014 tarih ve 2014/2 sayılı kararına göre Yargıtay 9. Ceza Dairesidir.

Ancak, 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü doğrultusunda Yargıtay Birinci Başkanlar Kurulunun 19.01.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan 2015/8 sayılı kararı ile itiraza konu suçların kanun yolu incelemesi yapmakla Yargıtay 16. Ceza Dairesi görevlendirilmiştir.

Yasal düzenleme ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun kararı doğrultusunda itirazın incelemesinde Dairemizin görevli olduğu kabul edilmiştir.

II. İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 18/02/2016 tarih ve KD-2016/48319 sayılı yazısında;

"Dosya kapsamı, mevcut bilgi, belgeler ve UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşıldığı üzere, hükümlü ...'un 01/03/1981 doğumlu olup, 28/02/1999 tarihli, 34 S 9374 plakalı otobüse patlayıcı atılması eyleminde 18 yaşını ikmal etmediği,

bu nedenle hükümden önce yürürlüğe giren 6008 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 4. maddesiyle ekli 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin 3. fıkrasının “Bu madde hükümleri çocuklar hakkında uygulanmaz” hükmü ile görev hususuna ilişkin 6008 sayılı Kanunun 8. maddesi ile CMK'nın 250. maddesine eklenen 4. fıkra hükümleri gözetilmeksizin, suç tarihinde 15-18 yaş arasında olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında görevsizlik kararı verilerek dosyanın çocuk mahkemesine gönderilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulduğu,

yine sanığın suç tarihinde 15-18 yaş arasında olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 31/3 maddesi gereğince cezasından indirim yapılmamasının da yasaya aykırı olduğu, İstanbul (Kapatılan) 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin (CMK. 250. maddesi İle Görevli) 23/09/2010 gün ve 2000/203 E. 2010/196 K. sayılı kararının bozulması yerine onanmasına karar verildiği, bu nedenlerle sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininin gerektiği”,

Gerekçesi ile bozulmasına karar verilmesini, itirazın yerinde görülmemesi durumunda ise dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesini talep etmiştir.

III-İTİRAZIN KONUSU

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.03.2013 gün ve 2011/7067 E. – 2013/4352 K. sayılı kararı ile onanan İstanbul (Kapatılan) 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/09/2010 gün ve 2000/203 Esas, 2010/196 Karar sayılı mahkumiyet kararında, 28.02.1999 tarihinde gerçekleşen 34 S 9374 plakalı otobüse patlayıcı atılması eyleminde, 15-18 yaş aralığında olan hükümlü ... hakkında;

1) 5237 sayılı TCK'nun 31/3 maddesi gereğince cezasından indirim yapılmasının gerekip gerekmediği,

2) 6008 sayılı Kanunun 8. maddesi ile CMK'nın 250. maddesine eklenen 4. fıkra hükümleri kapsamında, görevsizlik kararı verilerek dosyanın çocuk mahkemesine gönderilmesinin zorunlu olup olmadığı,

Hususlarının belirlenmesine ilişkindir.

Bu kapsamda itiraz sanık ... yönünden, sadece 28.02.1999 tarihinde gerçekleşen 34 S 9374 plakalı otobüse patlayıcı atılması eylemi yönünden incelenecektir.

IV- HUKUKİ NİTELENDİRME

İstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı 25/07/2000 tarih ve 2000/1552 hazırlık, 2000/796 esas sayılı iddianamesinde,

sanık ...'la alakalı olarak;

“1998 yılı sonları ile 1999 yılı içerisinde DHKP/C terör örgütünün seksiyonu olan Nurtepe DHG örgütlenmesi içerisinde bulunduğunu, ancak daha sonra Nurtepe DHG örgütlenmesinin dağılması üzerine bir müddet örgütlenmeden uzak kaldığını, fakat 2000 yılı Haziran ayında bir arkadaşının talebi üzerine tekrar DHG örgütlenmesi içerisinde yer aldığını, 20/07/2000 tarihinde ... Mah. ... sokak No:2'de bulunan evinde yakalanan sanığın terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde;

a) 28.02.1999 tarihinde ... mahallesi ... caddesi üzerinde bulunan ... plaka sayılı otobüse patlayıcı madde atma,

b) 10/06/1999 tarihinde Kağıthane İlçesi ... mahallesi ... caddesi üzerindeki .... ilkokulu bahçe duvarına “Taksimde Katledilen ... ve ... Yoldaşın Hesabı Sorulacak DHK/C” şeklinde örgütsel pankart asma,

c) 05/07/2000 tarihinde Nurtepe Otobüs durağında bulunan İETT otobüsüne patlayıcı madde atarak yakma, terör örgütünün propagandasını oluşturan slogan atma ve olay yerine pankart bırakma,

d) 12.07.2000 tarihinde ... mahallesi ... köprüsü üzerine “12 Temmuz Direnişinin Yolunda İlerliyoruz DHK/C” şeklinde örgütsel pankart asma,

Eylemlerini gerçekleştirdiğini, bu şekilde üzerine atılı “terör örgütü DHKP/C'nin sair efradı olmak, patlayıcı madde atmak ve nası ızrar” suçlarını işlediğini iddia ederek, mülga 765 sayılı TCK'nın 168/2, 3713 sayılı Kanun'un 5, TCK'nın 264/6-8 (iki kez tatbiki), 516/7, 517, 522 (iki kez tatbiki), 31, 33, 40 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle”,

Kamu davası açmıştır.

Yapılan yargılama neticesinde, İstanbul (Kapatılan) 13. Ağır Ceza Mahkemesi 23/09/2010 gün ve 2000/203 Esas, 2010/196 Karar sayılı kararıyla “sanık ...'un silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan lehe olan 5237 Sayılı TCK'nın 314/2, 62, 3713 sayılı Kanun'un 5 maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis, 28.02.1999 tarihli olay yönünden patlayıcı madde bulundurma ve nakletme suçundan lehe olan 5237 Sayılı TCK'nın 174/1-2, 62 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası, 05.07.2000 tarihli olay yönünden ise patlayıcı madde nakletme ve bulundurma suçundan lehe olan 5237 Sayılı TCK'nın 174/1-2,

62 maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası, mala zarar verme suçundan lehe olan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına yönelik hüküm kurmuş, söz konusu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesi 22.03.2013 gün ve 2011/7067 E. – 2013/4352 K. ilamı ile “hükmün onanmasına” karar vermiştir.

1) 5237 sayılı TCK'nun 31/3 maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması gerekip gerekmediğine yönelik itirazın incelenmesinde;

UYAP üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneği ile dosya kapsamında elde edilen tüm bilgi ve belgelerden; hükümlü ...'un, 01.03.1981 doğumlu olup itiraza konu 28.02.1999 tarihinde gerçekleşen 34 S 9374 plakalı otobüse patlayıcı madde atılması eyleminde 18 yaşını ikmal etmediği, olay tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında olmasına rağmen mahkemece cezasından 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca bir indirim yapılmadığı görülmüştür.

Hükümlü ... hakkında lehe olması sebebiyle uygulanan 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi;

“Fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde onsekiz yıldan yirmidört yıla; müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde oniki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Diğer cezaların üçte biri indirilir ve bu hâlde her fiil için verilecek hapis cezası oniki yıldan fazla olamaz”,

Şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenleme karşısında, eğer bir kişi fiili işlediği sırada 15-18 yaş aralığında bulunuyor ise cezasından (ağırlaştırılmış müebbet hapis ve müebbet hapis cezası dışındaki cezalarda) üçte bir oranında bir indirim yapılması zorunludur. Bu indirim hiçbir şekilde mahkemenin takdirine bırakılmamıştır.

Bu nedenlerle;

01.03.1981 doğumlu olan hükümlü ...'un, itiraza konu 28.02.1999 tarihinde gerçekleşen 34 S 9374 plakalı otobüse patlayıcı madde atılması eyleminde 18 yaşını ikmal etmemesi, olay tarihi itibariyle de 15-18 yaş aralığında olduğunun belirlenmesi karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne karar verilmiş, bu kapsamda hükümlü ...'un patlayıcı madde bulundurma ve nakletme suçundan almış olduğu cezasından 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesi gereğince suç tarihinde yürürlükte bulunan (29.06.2005 tarih ve 5377 sayılı yasa ile değişiklik öncesi) yarı oranında indirim yapılması gerektiği anlaşılmış ise de,

itirazın kabul edilmesi halinde 28.02.1999 tarihli patlayıcı madde nakletme ve bulundurma suçu yönünden ortada kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmünün olmadığı dikkate alındığında bu suç için öngörülen cezanın süresi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde belirlenen zamanaşımı süresinin 28.05.2010 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmakla itiraza konu 28.02.1999 tarihli patlayıcı madde nakletme ve bulundurma suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine yönelik hüküm kurulmuştur.

2) 6008 sayılı Kanunun 8. maddesi ile CMK'nın 250. maddesine eklenen 4. fıkra hükümleri kapsamında, sanık ... hakkındaki dosyanın görevsizlik kararı verilerek çocuk mahkemesine gönderilmesinin zorunlu olup olmadığına yönelik itirazın incelenmesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı yukarıda tarih ve sayısı belirtilen itiraz yazısında; “28.02.1999 tarihinde gerçekleşen 34 S 9374 plakalı otobüse patlayıcı madde atılması eyleminde hükümlü ...'un, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş arasında olduğu, hükümden önce yürürlüğe giren 6008 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile CMK'nın 250. maddesine eklenen 4. fıkra hükümleri kapsamında, dosyanın görevsizlik kararı verilerek çocuk mahkemesine gönderilmesi gerektiği halde yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulduğunu” belirterek görevsizlik itirazında bulunmuşsa da;

İtiraza konu yargılama dosyası incelendiğinde, İstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı sanık ... hakkında “terör örgütü DHKP/C'nin sair efradı olmak, terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde patlayıcı madde atmak ve nası ızrar” suçlarını işlediğini iddia ederek kamu davası açtığı, itiraza konu olan 28.02.1999 tarihli patlayıcı madde atma eylemi sanık ...'un terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde gerçekleştirdiği faaliyetlerden sadece bir tanesi olup iddianameye bakıldığında sanık ...'un diğer gerçekleştirdiği eylemler ile silahlı terör örgütünün sair efradı olmak suçunu işlediği tarihler itibariyle 18 yaşından büyük olduğu,

bu kapsamda, 28.02.1999 tarihinde gerçekleşen 34 S 9374 plakalı otobüse patlayıcı madde atma eylemine ilişkin kovuşturmanın CMK 250. madde ile yetkili ve görevli mahkemede yapılmasında hukuki bir aykırılık bulunmadığı gibi hükümden sonra 06.03.2014 tarih ve 28933 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6526 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 5235 sayılı Adli yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş,

Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesinde yapılan değişiklik karşısında terör suçlarına bakan özel yetkili mahkemelerin kaldırılarak itiraza konu suçun yargılamasını yapma görevinin ağır ceza mahkemesinin görev alanına girdiği, bu nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın göreve ilişkin yapmış olduğu itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi kanaatine varılmıştır.