Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/1872 K.2018/337

Terör örgütüne üye olma ve molotof atma suçlarından sanık ...’ün 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2, 59/2, 264/6, 264/son, 74 ve 3713 Terörle Mücadele Kanunu'nun 5. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay ağır hapis, 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 5.066.666 Türk Lirası ağır para cezası ile aynı suçtan sanık ...’nun 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2, 59/2, 264/6, 264/son, 74 ve 3713 Terörle Mücadele Kanunu'nun 5. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay ağır hapis, 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 1.400.000 Türk Lirası ağır para cezası ile cezalandırılmalarına dair İstanbul 1 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 04/06/2002 tarihli ve 1999/35 esas,

2002/158 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 314/2, 62, 213/1, 213/2 ve 3713 Terörle Mücadele Kanunu'nun 5. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis ve 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/10/2005 tarihli ve 1999/35 esas, 2002/158 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18/11/2005 tarihli ve 2005/2691-3395 sayılı ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 13/10/2005 tarihli ve 2005/10431-12718 sayılı ilâmlarına nazaran, sonraki kanunun unsurlarının veya özel hâllerinin değişmesi, cezanın teşdiden tayini nedeni sayılacak olguların tartışılması,

alt ve üst sınırlar arasında bir oran belirlenmesi ya da artırım veya indirim sebeplerinin değerlendirilmesi, cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi veya ertelenmesi hususunda mahkemece takdir hakkının kullanılması ve böylece bireyselleştirme yapılmasının zorunlu olduğu hâllerde ise, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekeceği gözetilmeden dosya üzerinde karar verilmesinde,

2-Sanıkların molotof atma şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'da tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturacağı gözetilmeden, anılan Kanun'un 213. maddesinde düzenlenen halk arasında korku ve panik yaratacak şekilde tehdit suçundan cezalandırılmalarında,

İsabet görülmediğinden bahisle

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/10/2005 tarihli ve 1999/35 esas, 2002/158 sayılı ek kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.07.2017 gün ve 94660652-105-34-6872-2017-Kyb sayılı yazısına müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunmuştur.

I-OLAY

Hükümlüler ... ve ... haklarında İSTANBUL 1 NOLU DEVLET GÜVENLİK MAHKEMESİNİN 04.06.2002 TARİHLİ KARARI İLE 765 sayılı TCK'nın 168/2, 59/2, 31, 33, 3713 sayılı Kanunun 5; 765 sayılı TCK'nın 264/6-son, 59/2 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay ağır hapis ve 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 1.400.000 ağır para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin hüküm Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.11.2002 tarihli ilamı ile onanmıştır.

Cezanın infazı aşamasında 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle Cumhuriyet Savcılığınca 29.06.2005 tarihinde yapılan uyarlama talebi üzerine İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi dosya üzerinde yaptığı inceleme ile 7655 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK uyarlaması ile hükümlülerin 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 213, 62/1, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş ve bu karar da temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

II-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI

Kanun yararına uyuşmazlığın kapsamı hükümlüler hakkında uyarlama yargılamasının dosya üzerine inceleme ile yapılıp yapılamayacağı ve kesinleşen ilamda yer alan suçların 5237 sayılı TCK'ya göre suç vasıflarının doğru belirlenip belirlenmediğine ilişkindir.

III-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME

Hükümlüler hakkındaki ilk hüküm silahlı örgütün sair efradı olma ve hükümlü ... yönünden yola molotof kokteyl atma; ... yönünden ise, ...'in berber dükkanına molotof kokteyli atma suçuna ilişkin olup, 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe gitrmesi üzerine 765 sayılı TCK'nın 168/2, 59/2, 31, 33, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince kurulan ve onama ile kesinleşen hüküm 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62/1, 52, 58/9. maddeleri uyarınca uyarlama yapılmasında bir isabetsizlik yok ise de.

5252 sayılı Yasanın 9. maddesi uyarınca yapılan lehe yasa değerlendirmesinin, gerek kesinleşen ilk kararda gerekse talep üzerine verilen temyize konu kararda takdire ilişkin hususlar da göz önüne alınmak suretiyle, uygulama yapılması karşısında anılan maddede öngörülen lehe olan hükümlerin derhal uygulanabilmesi koşullarının oluşmaması nedeniyle, duruşma açılarak yapılması gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, yine 765 sayılı TCK'nın 264/6-son, 59/2 maddeleri uyarınca kesinleşen hüküm yönünden hükümlü ... yönünden 5237 sayılı TCK'nın 174/1-2 ve 170/1;

... yönünden ise 174/1-2 ve 151/1, 152/2-a maddelerine göre duruşma açıldıktan sonra lehe kanun değerlendirmesi yapılarak gerek suç tarihinde yürürlükte bulunan ve gerekse suç tarihinden sonra yürürlüğe giren TCK'nın tüm hükümleri olaya uygulanarak bir bütün halinde lehe kanunun tespit edilmesi gerekirken hükümlüler hakkında patlayıcı madde atma suçundan kesinleşen hüküm yönünden uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 213. maddesi uyarınca lehe kanun değerlendirmesi yapılması nedeniyle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.