Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/2606 K.2018/434

adına suç işleme, Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak,

Görevi yaptırmamak için direnme, Tehlikeli

maddelerin izinsiz olarak bulundurulması, Terör

örgütü propagandası yapma

Hüküm : 1-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt

adına suç işleme suçundan; TCK’nın 314/3, 220/6,

314/2, 220/6, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53,

58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan;

TCK’nın 179/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca

mahkumiyet,

3-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 2911

sayılı Kanunun 32/2, TCK’nın 265/1-3-4, 3713 sayılı

Kanunun 5, TCK’nın 62, 53. maddeleri uyarınca

mahkumiyet,

4-Terör örgütünün propagandasını yapma suçundan;

3713 sayılı Kanunun 7/2 (1-2. cümle), TCK’nın 62, 53.

maddeleri uyarınca mahkumiyet,

5-Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması

suçundan; TCK’nın 37/1, 174/1-2, 3713 sayılı

Kanunun 5/2, TCK’nın 62, 52/2. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre; sanığın fiilinin “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” ve “2911 sayılı Kanun’un 32/1 ve 33/1 maddelerine muhalefet” suçlarını oluşturması karşısında, anılan suçlardan dolayı gerçek içtima hükümleri uygulanarak sanığın ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında sosyal medya hesabı üzerinden birden fazla paylaşımda bulunarak terör örgütünün propagandasını yapma suçunu işlediğinin iddia ve kabul edilmiş olmasına karşılık, sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç adının “Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme” yerine "Silahlı terör örgütüne üye olma" olarak yazılması,

2-Terör örgütünün propagandası suçu açısından gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, suçun zincirleme olarak işlenmesi nedeniyle son paylaşımın yapıldığı tarih olan "04.03.2015" olarak yazılmaması,

3-TCK’nın 53/1 uyarınca hak yoksunluğunun mahkumiyetin doğal sonucu olup, infaz aşamasında da gözetilmesi mümkün olduğundan, kazanılmış hak oluşturmayacağı göz önünde bulundurularak, “tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması” suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde TCK’nın 53/1 uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmemesi,

4-TCK'nın 58/9. maddesinin bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup, kazanılmış hak oluşturmayacağı göz önünde bulundurularak, “görevi yaptırmamak için direnme”, “terör örgütünün propagandasını yapma”, “tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması” suçlarından kurulan hükümlerde sanık hakkında anılan maddenin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, bu itibarla belirtilen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan gerekçeli karar başlığında “Silahlı terör örgütüne üye olma” olarak yazan suç adının “Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme”, “2015 - 19.08.2014” olarak yazan suç tarihinin “19.08.2014, 04.03.2015” olarak değiştirilmesi;

tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak TCK’nın 53/1-2-3 maddesinin uygulanmasına” şeklinde hüküm fıkrasının eklenmesi;