Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2019/10191 K.2021/779

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock

kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 2017/72891 sor. no.lu dosyada yürütülen soruşturma sonucunda düzenlenen 21.03.2018 gün ve 2018/1093 no.lu iddianame ile, sanığın yeğeni olup hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen Dilan Karabey adına kayıtlı 0545- 850 2015 no.lu gsm. hattının bylock uygulaması kullandığının tespit edildiği, sözkonusu hattın ise sanık ...’in kullanımında olduğu belirtilerek,

sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kamu davası açıldığı, Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2018 tarih ve 2018/93-153 E.-K. sayılı kararı ile sanığın aynı suçtan mahkum olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilip dava dosyası aslının 17.04.2018 tarihli müzekkere ile Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderildiği anlaşıldığından; iş bu dosya içindeki bilgi ve beyanlarla birlikte CMK'nın 217. maddesi gereğince duruşmada okunup tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve yetersiz belgeye dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi;

2- Sanık müdafiinin, 10.05.2018 tarihli temyiz dilekçesi ile sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden faydalandırılması talebinde bulunup, 08.04.2019 tarihli ek temyiz dilekçesi ekinde, sanığın el yazısıyla kaleme aldığı ve örgütteki konumuna, tanıdığı örgüt mensuplarına ilişkin bilgiler verdiği 18 sayfadan ibaret dilekçeyi sunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın yeniden sorgusu yapılmak suretiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmasında zorunluluk bulunması,