Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2019/1471 K.2021/3201

29.07.2016 (..., ...) 01.09.2016 (...) 05.10.2016 (...) 15.12.2016 (...) 17.01.2017 (...) 18.01.2017 (...) Hüküm : Sanıklar ..., ..., ...’in TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine dair istinaf başvurularının esastan reddi, diğer sanıklar yönünden Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin kararının kaldırılarak; sanık ...’ın CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraati, sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetleri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanık ... yönünden kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Suç tarihinin temadinin kesildiği yakalanma tarihi olan “26.07.2016” yerine gerekçeli karar başlığında “17-25.12.2013 öncesi ve sonrası” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanık hakkında, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

B- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinin temadinin kesildiği sanıkların yakalanma tarihleri yerine gerekçeli karar başlığında “17-25.12.2013 öncesi ve sonrası” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanık ...’in ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

C- Sanıklar ... ve ... yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a. Sanıkların örgütteki konumu, faaliyetleri ve üstlendiği görevler nazara alındığında, Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen

cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan makul düzeyde uzaklaşılarak bir cezaya hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayini,

b. Kabul ve uygulamaya göre;

Suç tarihinin temadinin kesildiği sanıkların yakalanma tarihleri yerine gerekçeli karar başlığında “17-25.12.2013 öncesi ve sonrası” olarak gösterilmesi,