KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2020/1790 E., 2021/3365 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
İlk derece Mahkemesi : Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2018 tarih ve 2018/623 - 2019/908 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma Uygulama : Sanık hakkında TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Yerel Mahkemece ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlere ilişkin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin sanığın yakalandığı ve temadinin kesildiği tarih olan "06/07/2017" yerine "30/08/2017" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre üyelik suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine;
Ancak, sanığın hüküm verildikten sonra temyiz aşamasında 19.10.2020 tarihli dilekçesinde etkin pişmanlık kapsamında ifade vermek istediğini belirtmesi karşısında, hükmün kesinleşmesine kadar etkin pişmanlıkta bulunma imkanı da gözetilerek sanığın duruşmada hazır edilerek beyanlarının alınması, verdiği bilgilerin doğruluk ve faydalılık durumlarının ilgili birimlerden sorulması ile sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinden düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılarak bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2020/1790, K. 2021/3365, 26 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama