Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/1871 K.2020/5506

Sanık ... için; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet

Yargıtay 16. Ceza Dairesince verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince 7165 sayılı Kanun ile değişik CMK 307. maddesi uyarınca verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı,başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

1)Sanık ... yönünden;

Kararın temyiz edilmesinden sonra, sanığın 23.06.2020, 04.09.2020 ve 28.09.2020 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, CMK'nın 266/1. maddesi gereğince temyiz incelemesine yer olmadığına,

2)Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

Sanığın duruşmalı inceleme durumunun, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, istinaf aşaması ve temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94.

maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Suç tarihinin temadinin kesildiği yakalanma tarihi olan “25.08.2016” tarihi yerine gerekçeli karar başlığında “26.08.2016” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik olarak sanık müdafii tarafından yasal süre içerisinde gerekçe içermeyen temyiz dilekçesi verildiği, gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği 09.12.2019 tarihinden sonra, CMK'nın 295. maddesinde belirtilen 7 günlük süre içerisinde ayrıntılı temyiz dilekçesi verilmediği anlaşılmış ise de; Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında ve sanık müdafiine gerekçeli kararı tebliğ eden tebligat zarfında CMK'nın 295. maddesinde düzenlenen 7 günlük süreye ilişkin bir ihtaratın bulunmadığı anlaşıldığından temyiz başvurularının süresinde yapıldığı kabul edilerek, sanık ve müdafiinin temyiz başvurularının süreden reddine karar verilmesi gerektiği şeklindeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uygulanarak tayin edilen 13 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca da 1/6 oranında indirim yapılması esnasında sonuç cezanın 11 yıl 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde 10 yıl 15 ay olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;