KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2020/2866 E., 2020/3232 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olma, Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- 1-TCK’nın 314/2, 62/1, 53/1, 58/9 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri gereğince mahkumiyet,
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
2-TCK’nın 204/1, 62/1, 53/1, 58/9, ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri gereğince mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,
1-Resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı, verilen cezaların tür ve süresine göre CMK'nın 286/2-b maddesi gereğince temyiz edilemez nitelikte olduğundan sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2020/2866, K. 2020/3232, 2 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama