Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/3871 K.2021/2770

TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2017 tarih ve 2017/22 esas 2017/124 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 10.10.2018 tarih ve 2017/3547 esas 2018/3310 karar sayılı ilamı ile bozulması ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına yer olmadığı ile istinaf başvurunun esastan reddi

Bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine dair verilen Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2017 tarih ve 2017/22 esas 2017/124 karar sayılı hükmü ile istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17.07.2017 tarih ve 2017/865 esas 2017/1387 karar

sayılı kararının, Dairenin 2017/3547 esas 2018/3310 karar sayılı bozma kararı ile ortadan kalkacağı gözetilerek bozmaya uyulmak suretiyle örgüt üyesi olduğu kabul edilen sanığın anılan suçtan mahkumiyetiyle ilgili olarak yeniden 5271 sayılı CMK’nın 223/5. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken bundan zuhul ile yazılı olduğu biçimde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi ile yetinilmesi,