Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/4532 K.2021/1135

2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 220/7, 62, 53, 58/9, 63. maddesi uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle, tüm sanıklar hakkındaki hükümlere ilişkin olarak;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-)Sanık ... yönünden;

1-) Dosya arasında bulunan bilirkişi raporu ve BankAsya hesap hareketleri nazara alındığında, sanık ...’nın BankAsya hesabını 08.07.2004 tarihinde açtırdığı, 2011 yılından itibaren hesabını aktif olarak kullandığı, para yatırma, çekme, katılım hesabı açma, fatura ödeme gibi bankacılık işlemlerinin bulunduğu, 17-25 Aralık sürecinden sonra da aynı bankacılık işlemlerine devam ettiği ve 2015 yılı Ekim ayı itibariyle hesap hareketi bulunmadığı anlaşılan sanığın, örgütle iltisaklı BankAsya isimli bankaya talimatla para yatırdığına, silahlı terör FETÖ/PDY'ye yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-) Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulurken şartları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

II-)Sanık ... yönünden;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan makul suretle ayrılmak yerine teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

2-) Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında ceza tayininde, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uygulanırken sonuç cezanın "9 yıl 9 ay" yerine "9 yıl 3 ay" hapis cezası olarak eksik ceza tayini,