Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4535 K.2021/1812

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin soruşturma aşamasında kolluktaki ifadesinde; saat 20:00 sıralarında kamyonetini park ettiğini, beş dakika sonra geri döndüğünde,iki şahsın aracın başında olduğunu ve aküsünün muhafaza demirinin gevşetilmiş olduğunu fark ettiğini belirttiği, yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 20.23 'de başladığının anlaşılması karşısında; suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek şekilde değerlendirilmeden, sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Oluşa ve dosya kapsamına göre, müştekinin beyanında suça konu aracın aküsünün bulunduğu kısmın kilitli koruma altında olup olmadığına dair bir açıklık bulunmadığı, yine olay yeri inceleme raporuna göre “aracın akü muhafaza demirinin sökük olduğunun” belirtildiği, sanıkların da beyanlarında muhafaza kapağının kilitli olup olmadığına dair açıklık olmadığının anlaşılması karşısında; müştekiden aracının akü yerinin kilitle muhafaza altında olup olmadığı sorularak, kilidin bulunduğunun tespiti halinde eylemin TCK’nın 142/2-h, kilidin olmadığının belirlenmesi halinde ise 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde TCK'nın 142(1). maddesi uyarınca hüküm kurulması,

3-Hüküm fıkrasının içereceği hususların belirtildiği CMK’nın 232. maddesinin 2. fıkrasının c bendine göre gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması,