Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/4610 K.2021/1410

314/2, 220/6, TMK'nın 5/1, TCK’nın 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 18.07.2019 tarih ve 2019/3177 E.-2019/5053 K. sayılı kararı ile "Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirmesine ilişkin ölçütlerle TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik göz önünde bulundurularak; hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun alt sınırdan makul düzeyde uzaklaşarak bir cezaya hükmedilmesi,

ayrıca sanık hakkında tayin olanan cezadan TCK'nın 220/6. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana ve dosya kapsamına uygun ve gösterilen indirim miktarı ile orantılı makul bir indirim yapılması gerekirken fazla ceza tayin edilmesi" sebebi ile İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulup dosyanın mahkemeye gönderildiği nazara alındığında;

Yeniden yapılan yargılama sonucunda, Dairemizin 18.07.2019 tarihli bozma ilamında açıklanan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütlerdeki orantısızlığa ilişkin bozma gereği yerine getirilmiş iken bozma ilamının TCK'nın 220/6 maddesi uyarınca kanunun amaç, kapsam ve gerekçesi gözetilerek sübutu kabul edilen eylemin niteliği gözetilerek makul bir indirim yapılması yönüne değinen kısmını sonuçsuz bırakacak şekilde fazla ceza tayini,