Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/4654 K.2021/307

53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararına ilişkin temyiz isteminin İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2019 tarihli ek kararıyla reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen 25.12.2019 tarihli ek karar temyiz edilmekle;

Sanık müdafii tarafından İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2019 tarihli kararına karşı istinaf yoluna başvurulması sonrasında 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme ile bazı suçlar yönünden temyiz imkanın getirildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının haricen öğrenilmesi üzerine sanık müdafii tarafından anılan değişikliğe istinaden 16.12.2019 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu,

İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2019 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle reddine karar verildiği anlaşılmış ise de dosyanın safahatı itibarıyla temyiz isteminde bulunulması gereken süre içinde sanık ve müdafiince istinaf incelemesinin devam ettiği ve henüz hükmün kesinleşmediği düşüncesinin söz konusu olduğu, hal böyleyken temyiz istemini reddetmenin Kanunun getiriliş amacına uygun düşmeyeceği gibi adil yargılanma hakkı bağlamında etkin kanun yoluna başvurma hakkını da ihlal edeceği değerlendirilmekle İlk Derece Mahkemesinin ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;