KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2020/5600 E., 2021/1710 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olma
- Hüküm
- TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK’nın 53/1-3, 58/9-6, 62 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Hükmolunan süresi itibariyle yasal koşulları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK’nın 299/1 maddesi gereğince REDDİNE,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunun örgüte müzahir eğitim kurumlarında öğrenim görmesinin atılı suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1-Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın faillerinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden geçmişte hakkında herhangi bir suç kaydı ve sabıkası bulunmayan, dosyaya yansıyan olumsuz
bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında dosya kapsamı ile de uyuşmayan biçimde ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde doğrudan ve yalnızca TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin dışında uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2020/5600, K. 2021/1710, 2 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama