KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2020/8235 E., 2021/2252 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olma
- Hüküm
- TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanununun 11/1. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılmasının gerekli ve yeterli olduğu ancak dosya kapsamının incelenmesinde sanık müdafiinin bizzat kendisine yapılan tebligattaki imzayı kabul etmediği, yine tebliğ tarihinden önce 15.03.2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.01.2019'da yürürlüğe giren 7101 sayılı Kanunun 48. maddesi ile değişik anılan kanunun 7/a maddesi gereğince baro levhasına yazılı avukatlara tebligatın elektronik yolla yapılmasında zorunluluk bulunması karşısında; sanık ve müdafiinin CMK’nın 40-42. maddeleri gereğince eski hale getirme talepleri yerinde görüldüğünden tebliğnamede ret isteyen düşünceye iştirak edilmeyip temyizin süresinde olduğu kabul edilerek;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2020/8235, K. 2021/2252, 22 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama