Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2008/309 K.2008/302

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...’ın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 1 ay hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, ...İcra Mahkemesinin 05.04.2007 tarihli ve 2007/620-1324 sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 12.11.2007 gün ve 57394 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 13.12.2007 gün ve 2007/256305 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,

Tebliğnamede, taahhüdü ihlal suçunun oluşabilmesi için ödenecek toplam miktarın faiz, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerini de kapsayacak şekilde rakamsal olarak belirlenmesi gerektiği, bu hususun Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2001 gün, 2001/8-19-26 sayılı kararı ile de kabul edilmiş bulunduğu cihetle, sanığın ödeme taahhüdünü içeren 09.08.2006 tarihli haciz tutanağında ödenecek toplam borç miktarının bütün fer’ileri ile birlikte hesaplanıp açıkça gösterilmemiş olması karşısında taahhüdün hukuken geçersiz olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Suç tarihinden önce, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İİK’nun 340.maddesinde öngörülen yaptırımın 3 aya kadar tazyik hapsi olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde 1 ay hafif hapis cezasına hükmedilmesi isabetsiz olduğundan anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Dosya kapsamına göre; ödeme şartını ihlal eylemi 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 3222 sayılı Yasa'nın 41.maddesi ile değişik 340.maddesinde, "111.madde mucibince veya alacaklının muvafakatı ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlal eden borçlu, alacaklının şikayeti üzerine icra mahkemesi tarafından bir aydan üç aya kadar hafif hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde ifade ile yaptırım altında alınmış iken, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa'nın 11.maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 340.maddesinin 1.cümlesi,

"111.madde mucibince veya alacaklının muvafakatı ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlal eden borçlunun, alacaklının şikayeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir." hükmü ile müeyyide altına alınmıştır.

Somut olayda borçlu sanık hakkında ...İcra Müdürlüğünün 2006/16474 sayılı dosyasında yürütülen takip sırasında 09.08.2006 tarihli haciz zaptında borçlu sanığın İcra

Müdürü ve alacaklı vekili huzurunda yaptığı taahhütde borcunu taksitler halinde ödemeyi taahhüt ettiği ancak son taksit taahhüdünü ”...15.12.2006 tarihinde 2.000.00YTL ve geriye kalan bakiye faiz ve masraflarıyla ödeyeceğim” şeklindeki ifade ile taahhütde bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda borcun son taksit tarihi olan 15.12.2006 tarihinde ödenecek miktarın bilindiğinden söz edilemez.

Benzer bir konuda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2001 tarih, 2001/8-19 ve 2001/26 sayılı kararında, "Taahhüdü ihlal suçunun oluşabilmesi için ödenecek toplam miktarın rakamsal olarak belirlenmesi, tarafların belirlenen bu miktar üzerinde icap ve kabulde bulunması zorunludur.... Ceza sorumluluğunun doğabilmesi için taahhüt esnasında ödenecek miktarın hiçbir kuşkuya yer vermeksizin belirlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu miktar belirlenmediğinde hangi miktar için taahhütte bulunulduğu, kabulün de hangi miktar nazara alınarak yapıldığı saptanamayacağından, ödeme şartının ihlali halinde cezai sorumluluk doğmayacaktır." şeklindeki hükmü de dikkate alındığında İcra dosyası içerisindeki taahhütnamenin geçerli bir taahhüt olduğunu kabul etmek mümkün görülmemiştir.

Bozma kapsamı doğrultusunda tebliğnamede belirtilen diğer bozma nedeninin tartışılmasında hukuki yarar görülmemiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğname kısmen yerinde görülmekle Şişli 2.İcra Mahkemesinin 05.04.2007 tarih ve 2007/620-1324 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden,