Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2008/4289 K.2009/2613

Taraflar arasında, kooperatif üyeliğinden kaynaklanan alacağa ilişkin dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkilinin kredi borcuna karşılık doğrudan gelir desteği adı altında yatırılan parasının haczedildiğini, bu haczin yasal olmadığına ilişkin açtıkları davanın kabul edildiğini ileri sürerek, haksız olarak haczedilen 2.993,61-YTL'nin temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı kooperatif vekili, davacının kooperatife borçlu olduğunu, bu nedenle istirdat davası açılamayacağını savunmuştur. Mahkemece, haczi kabil olmayan paraya haciz konularak yapılan tahsilin haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 2.993,61-YTL'nin 11.09.2006 tarihinden itibaren temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, haksız olarak haciz yoluyla tahsil edilen paranın istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece İcra Hukuk Mahkemesi kararına dayalı olarak yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de. 13.12.2001 tarihli ve 2001/3405 sayılı kararnameden sonra, vatandaşa ödenen doğrudan gelir desteği hakkında çıkarılan Bakanlar Kurulu Kararlarında haczedilmezliğe ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir.

Somut olayda, davacıdan tahsil edilen doğrudan gelir desteği 2006 yılına aittir. Çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemeleri 25.04.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5488 Sayılı Tarım Kanunu’nun 19. Maddesinde düzenlenmiş olup, bu Kanunda da anılan ödemelerin haczedilemeyeceğine ilişkin her hangi bir hüküm bulunmamaktadır. Kural olarak borçlunun her türlü mal ve ... haczedilebilir.

Haczedilmezlik için İcra ve İflas Kanunu’nda veya özel kanununda açık hüküm bulunması zorunludur. Doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczedilemeyeceği yönünde 2001 yılına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararı’ndan sonraki Bakanlar Kurulu Kararları’nda ve 5488 Sayılı Tarım Kanunu’nda herhangi bir hüküm bulunmaması ve icra mahkemelerinin kararlarının kesin hüküm oluşturmayacağı dikkate alınarak,