KÜNYE
(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi 2008/4292 E., 2009/2619 K.·Mahkemesi :sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2009
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında, kooperatif aidat borcunun tahsili istemine ilişkin alacak davası sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ
Davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının, aidat borçlarını ödemediğini ileri sürerek, 2.163,00-YTL aidat borcunun temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, borcunun bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece, davalının yaptığı aidat ödemelerine göre kısmen borçlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 1.780,20-YTL'nin temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, aidat alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2002 yılı genel kurulunda kura çekilmesi şartına bağlı olarak aidat miktarı 20.000.000-TL (20,00-YTL) ya da 75.000.000-TL (75,00-YTL) olarak belirlenmiş, hükme esas alınan raporda bu husus mahkemenin takdirine bırakılmış, olduğu halde mahkemece bu hususta başka bir değerlendirme yapılmadan ve bir gerekçe de gösterilmeden aidat miktarı 75,00-YTL olarak kabul edilmiş olup, borcun eksik incelemeye dayalı olarak belirlenmesi isabetsizdir.
Ayrıca, bilirkişi raporunda, 1.780,20-YTL borç miktarının, anapara değil gecikme faizi borcu olduğu belirtilmiş olup, bu durumda kabule göre BK'nın 104. maddesine aykırı olarak faize faiz yürütülmüş olması da doğru değildir. Doğru sonuca varılabilmesi için mahkemece, önce kooperatifin diğer üyelerinden tahsil edilen aidat miktarları ve bu husustaki uygulama araştırılarak, 2002 yılına ilişkin aidat miktarı belirlenip, bundan sonra davalının toplam aidat borcunun hesaplanması,
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2008/4292, K. 2009/2619, 14 Nisan 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama