Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2009/100 K.2009/5017

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Kadastro sırasında 238 ada 71 parsel sayılı 284,54 m2, 230 ada 151 parsel sayılı 568,31 m2, 298 ada 19 parsel sayılı 431,35 m2, 298 ada 37 parsel sayılı 156,32 m2 ve 300 ada 23 parsel sayılı 376,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar sit alanı içinde kalmaları nedeniyle Maliye Hazinesi adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazların davacı adına tapuya tesciline ve taşınmazların 1. Derece Doğal Sit alanı içinde kaldığının kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazine vekilinin çekişmeli 298 ada 19, 298 ada 37 ve 300 ada 23 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellere ilişkin hükmün ONANMASINA,

2) Davalı Hazine vekilinin 238 ada 71 ve 151 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıkları Kanunu’nun 5663 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi uyarınca "kültür ve tabiat varlıklarını koruma bölge kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanlarındaki taşınmazlar zilyetlik yoluyla iktisap edilemez".

Mahkemece, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü’nün 08.01.2008 tarih ve 167 sayılı yazısında dava konusu 238 ada 71 ve 151 parsel sayılı taşınmazların “1.

Derece Arkeolojik Sit Alanı” içinde kaldığı bildirildiği halde bu hususda yöntemine uygun bir araştırma yapılmamış, fen bilirkişisinin keşfi izlemeye olanak vermeyen raporu ile arkeolog bilirkişinin soyut içerikli ve açık olmayan raporu doğrultusunda taşınmazların 1. derece doğal sit alanı içinde kaldığı kabul edilmek suretiyle karar verilmiştir. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması isabetsizdir.

Doğru sonuca ulaşabilmek için uzman fen bilirkişisi ve arkeolog bilirkişisinin katılımıyla mahallinde yeniden keşif

yapılarak yöreye ait arkeolojik sit haritaları uygulanmalı, fen bilirkişisinden kadastro pafta haritası ile sit alanı haritasını çakıştırması ve çekişmeli taşınmazların konumunu bu harita üzerinde göstermesi, arkeolog bilirkişiden taşınmazlar üzerinde korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı bulunup bulunmadığını tesbit etmesi istenmeli, arkeolog bilirkişinin yetkili koruma kurullarınca tayin edilen sit alanlarının kapsamı ile derecelerini değerlendirme ve değiştirme gibi bir yetkisinin bulunmadığı dikkate alınmalı, bundan sonra yukarıda açıklanan yasa hükmü dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.