Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2009/430 K.2009/1763

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ankara, Merkez, Sincan köyü, Pınarbaşı mevkiinde kain 565 parsel sayılı 40000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ... adına tespit edilmiş, davacılar Hazine ve ... tarafından tespitin iptali için Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinde 1956/300 esas sayılı dava dosyası ile açılan dava sonunda mahkemece davacı ... ’ın davasının kabulüne ve çekişmeli taşınmazın bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 3240 metrekarelik bölümünün davacı ... adına, kalan bölümün ise ... mirasçıları İsmail ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalılar ... ve ... ile kardeş olmasına rağmen tespitten sonra açılan dava sırasında davalıların müvekkilinin mirasçılık durumunu gizleyerek taşınmazın kendi adlarına tescilini sağladıklarını, müvekkilinin bu durumu Sincan Sulh Hukuk Mahkemesinde açtığı 2007/901 esas sayılı dosyada davanın tapuda kayıt maliki olmaması nedeni ile reddedildiğinde öğrendiğini belirterek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı hazine vekili ile davalılar İsmail ve ... vekili, davanın 3 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, ... mirasçısı davalılar vekili ise, çekişmeli taşınmazın Sincan’da bulunduğundan yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Sincan Kadastro Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazın Sincan Adli Yargı sınırları içinde kaldığından dosyanın Sincan Kadastro Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın Sincan Adli Yargı sınırları içinde kaldığı kabul edilmek sureti ile dosyanın Sincan Kadastro Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de; verilen karar yasaya uygun değildir. HUMK. nun 448. maddesi, hükmü veren mahkemeyi yargılamanın iadesi davasında gerekli kararı vermekle yetkili kılmıştır. Maddede öngörülen bu kural kesin yetki kuralıdır.