KÜNYE
(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi 2009/440 E., 2009/603 K.·Mahkemesi : Şanlıurfa 1. İcra Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2009
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Ödeme şartını ihlal eyleminden borçlu ...’ın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340.maddesi uyarınca 1 ay hafif hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair, Şanlıurfa 1.İcra Mahkemesinin 04.03.2008 tarihli ve 2008/217-263 sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 04.12.2008 gün ve 61741 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 02.01.2009 gün ve 2008/270954 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,
Tebliğname ile, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 5358 sayılı Kanun’la değişik 340.maddesinde öngörülen yaptırımın 3 aya kadar tazyik hapsi olduğu gözetilmeden yazılı şekilde bir ay hafif hapis cezasına hükmedilmesi isabetsiz olduğundan anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ
Borçluya isnat edilen eylem İİK’nun 340.maddesinde, “111 inci madde mucibince veya alacaklının muvafakati ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlal eden borçlunun, alacaklının şikâyeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir.
Hapsin tatbikine başlandıktan sonra borçlu borcun tamamını veya o tarihe kadar icra veznesine yatırmak zorunda olduğu meblağı öderse tahliye edilir; ödemelerini tekrar keserse, hakkında tazyik hapsine yeniden karar verilir.
Ancak, bir borçtan dolayı tazyik hapsinin süresi üç ayı geçemez.” şeklinde düzenlendiği dikkate alındığında borçlunun 3 aya kadar tazyik hapsi cezası yerine, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Yasa’nın 3. maddesiyle değişik 7. maddesinin 1. fıkrası ile “hafif hapis” cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü de gözetilmeden 1 ay hafif hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2009/440, K. 2009/603, 12 Şubat 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama