Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2009/9281 K.2010/1589

Sanıklar ... ve ...'ın İİK'nun 333/a maddesinde müeyyideye bağlanan ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını ödememesi suçundan ayrı ayrı beraatlerine, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen ticareti terk etmek suçundan ise adı geçen sanıkların ayrı ayrı İİK'nun 337/a, TCK'nun 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 1.800.00TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama ve temyiz isteminin reddi istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İİK'nun 337/a maddesine yönelik olarak kurulan hükmün temyiz incelemesi sonucunda;

5237 sayılı TCK’nun 50/5.maddesinde yer alan “Uygulamada asıl mahkumiyet bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir”şeklindeki düzenlemeye temyiz konusunda bir istisna getirilmemiş olmasına ve hüküm tarihi itibarıyla 647 sayılı Kanun’un 4/4.maddesinin yürürlükten kaldırılmış bulunmasına göre; sanıkların gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan tayin olunan cezanın miktar ve nev’i itibarıyla hükmün, 21.07.2004 tarih ve 25529 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa’nın 3/B maddesi ile değiştirilen CMUK’nun 305/1.maddesi uyarınca kesin olup, temyizi mümkün olmadığından, müştekinin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan CMUK’nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

İİK'nun 333/a maddesine yönelik olarak kurulan hükmün temyiz incelemesi sonucunda ise;