KÜNYE
(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi 2010/5283 E., 2011/820 K.·Mahkemesi :kadastro Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2011
- Dava türü
- KADASTRO
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kadastro sırasında temyize konu 197 ada 77 parsel sayılı 53.72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazın kayın pederi ... tarafından eşi ... ’a verildiği iddiasına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesçiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, dava konusu taşınmazın tarafların kök murisi ...’dan intikal ettiği, ... terekesinin taksim edildiğinin ve dava konusu taşınmazın taksimde davacının eşine isabet ettiğinin kanıtlanamadığı, adına tespit edilmesi istenen kişi dışında talepten farklı hüküm kurulamayacağı kabul edilmek suretiyle davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır.
Davacı, taşınmazın ortak kök miras bırakan ...’dan geldiğini kanıtlamıştır. Davalı ise ... ’in evinin altındaki bahçedeki miras payını davacı tarafa bıraktığını, buna karşılık davalı taşımazın kendine ait olduğunu iddia etmiştir. Dosya kapsamından kesinleştiği anlaşılan 206 ada 14 sayılı parselin tarafların murisleri adına eşit paylarla müştereken tesciline karar verildiği anlaşılmıştır.
Davacı taşınmazın kök muris ...’dan geldiği ve taksim yapılmadığı kanıtladığına göre trampa iddiasına dayanan davalı tarafın ispat külfeti kendisinde olduğu için bu iddiasını kanıtlaması gerekir.
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2010/5283, K. 2011/820, 10 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama