KÜNYE
(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi 2010/8120 E., 2010/7114 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2010
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu: GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Davacılar; tarafların ortak miras bırakanı olan Kemal Balcı'nın ölüm tarihinin 01.04.2003 olduğunu, düzenlediği vasiyetname ile, Sivas İli, Suşehri İlçesi, Yeşilyayla Köyü'nde bulunan bütün taşınmazlarını ikinci eşi olan Seher'den doğan çocukları olan davalılar Salih ile Harun'a eşit paylarla bıraktığını, murisin başka malı olmadığını, yapılan vasiyetname ile davacıların saklı paylarının zedelendiğini, bu nedenle saklı payı aşan vasiyetnamenin tenkisine karar verilmesini talep etmişlerdir. Davalılar; murisin duyduğu minnet duygusu ile vasiyetnameyi düzenlediğini, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Murisin ölüm tarihi itibarıyla terekesi belirlenmiş ve değeri tesbit edilmiştir. Dava konusu taşınmazların bölünmezliği de uyuşmazlık konusu değildir. Ancak, tenkis bilirkişisi tarafından yapılan hesaplamalar hatalı olup, tereke ve sabit tenkis oranı doğru olarak belirlenmemiştir.
Davacıların saklı paylarının her birinin kendi miras paylarının 1/2'si olduğu gözetilmeden, kazandırmalar saklı paylı mirasçılara yapıldığından, davalıların saklı payları düşülerek gerçek kazandırma tutarının belirlenmesi gerekirken, bu saklı paylar düşülmeden tenkis hesabı yapılması, temlik konusu taşınmazların muhtemel karar tarihi baz alınarak değerleri hesaplanıp bu değer üzerinden tenkise karar verilmesine karşın, karar tarihi yerine dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi de hatalı olup, bu nedenlerle açıklanan kurallar gözetilmeden, hatalı ve eksik bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2010/8120, K. 2010/7114, 3 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama