KÜNYE
16. Hukuk Dairesi 2012/6953 E., 2012/10477 K.·Mahkemesi :kadastro Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2012
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :
Kullanım kadastrosu sırasında Güneşli Köyü çalışma alanında bulunan 135 ada 1 parsel sayılı 5459,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve kullanıcısının ... olduğu şerhi verilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın beyanlar hanesinde adına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde bulunan şerhin, uzman fen bilirkişisinin raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen bölümün kullanıcısının davacı ..., (A) harfi ile gösterilen bölümünün kullanıcısının davalı ... Kişilği olarak düzeltilmesine, davalı Hazine aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, çekişmeli taşınmazın mülkiyetine yönelik bir dava bulunmadığından davalı Hazine hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava, 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir.
Kural olarak kadastro davaları, lehine tespit ya da Kadastro Komisyonlarınca adlarına tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişiye karşı açılır. 3402 sayılı Yasa'nın Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraz niteliğinde bulunan davalarda ise, husumetin taşınmazın tespit maliki olan Hazineye ve beyanlar hanesinde ismi yazılı kişilere yöneltilmesi ve davanın, Hazineye karşı da ispatlanması zorunludur.
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2012/6953, K. 2012/10477, 6 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama