Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2013/14287 K.2014/35

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu .... Merkez .... Köyü çalışma alanında bulunan 116 ada ... parsel sayılı ...,465 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, malikinin belirlenemediğinden söz edilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. 116 ada ... parsel sayılı 68130,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir.

Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmış, yargılama sırasında dava konusu yerin aynı ada ... sayılı parsel olduğunun belirlenmesi üzerine aynı nedenle 716 ada ... sayılı parsel hakkında açılan dava da, dava dosyası ile birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 116 ada ... parsel sayılı taşınmaz hakkında daha önce davacı ... tarafından davalılar Hazine ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine açılan kadastro tespitine itiraz davası, davacı tarafından verilen kesin süre içerisinde keşif masrafının yatırılmadığı, dosyadaki delil durumuna göre de davacının davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle red kararı verilerek karar kesinleşmiştir.

Bu durumda dava sebebinin, konusunun ve taraflarının aynı olması sebebiyle, sözü edilen Kadastro Mahkemesi kararının eldeki davada kesin hüküm niteliğinde olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, ... sayılı parsel yönünden davanın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ise de red kararı sonucu itibariyle doğru olduğu gibi, dava konusu olmadığı anlaşılan aynı ada ... sayılı parsel hakkında karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulması gerekirken, bu yönün göz ardı edilmiş olması da yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının .... bendinde yer alan “davanın reddine” sözlerinin çıkartılmasına,