Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2014/20260 K.2014/15647

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık N.. A.. ve M.. A..'un beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C. Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanık M.. A.. hakkında önceki hüküm ile verilen beraat kararı Dairemizin 2011/2136-7066 sayılı ve 14.11.2011 tarihli onama kararı ile kesinleştiği halde yeniden hakkında hüküm kurulması sonucu etkili görülmemiştir.

Sanık N.. A..'un yetkilisi olduğu şirket aleyhine yapılan icra takibinde 06.01.2010 ve 15.02.2010 tarihlerinde şirketin kayıtlı adresinde haciz yapıldığı, haciz sırasında şirketin adres bırakmadan işyerini terk ettiğinin belirlendiği, müşteki vekilinin de 17.02.2010 tarihinde şikayette bulunduğu anlaşılmıştır. Her ne kadar borçlu şirket Vergi Dairesi Müdürlüğünce 31.03.2010 tarihinde re'sen terk ettirilmişse de, müştekinin atılı suçu öğrenme tarihinin haciz işleminin yapıldığı tarih olması karşısında şikayet süresinde olup, ticaret sicili müdürlüğü kayıtları, vergi dairesi yazısı ve yoklama fişleri dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin kabulü gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de; şikayetin süresinde yapılmaması nedeniyle İİK’nın 347. maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesi,