Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2015/7687 K.2015/6774

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 128 ada 338 parsel sayılı 6.487,45 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle dava dışı Mülazım Hoş adına, temyize konu 128 ada 820 ve 766 parsel sayılı sırasıyla 93.069,34 ve 4.985,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise maliki bilinemediğinden söz edilerek tarla niteliği ile davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda temyize konu 128 ada 820 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, temyize konu 128 ada 338 parsel ile birlikte temyize konu olmayan 108 ada 14, 17, 24, 27, 30, 127 ada 566, 128 ada 282 ve 776 parsel sayılı taşınmazlar hakkında karar verilmesine yer olmadığına, bu taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının olağan usullerle kesinleştirmek üzere Tapu Müdürlüğüne geri çevrilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının 128 ada 338 parsel sayılı taşınmaza yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle bu taşınmazla ilgili hükmün ONANMASINA,

2- Davacının 128 ada 766 parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı sunduğu dava dilekçesinde 128 ada 766 parsel sayılı taşınmazı dava konusu olarak bildirmemiş, yapılan keşif sırasında davacının dava konusu ettiği taşınmaz veya taşınmaz bölümlerini göstermesi üzerine fen bilirkişi 1. taşınmaz olarak işaretlediği raporunda (A) harfi ile gösterilen 528,17 m2 yüzölçümündeki bölümünün 128 ada 766 parsel sayılı taşınmaz sınırları içinde kaldığını bildirmiştir.

Dosyaya getirtilen tutanak örneğine göre 128 ada 766 parsel davalı Hazine adına tespit edilmiş olup her ne kadar davacı sunduğu dava dilekçelerinde 128 ada 766 parsel sayılı taşınmazı dava konusu olarak bildirmemiş ise de husumeti doğru olarak Hazine'ye karşı yöneltmiştir.

Nitekim dava dilekçesinde maddi hata sonucu ada ve parsel numarasının yanlış gösterilmiş veya gösterilmemiş olması halinde, sonradan bu maddi hatanın düzeltilerek doğru ada ve parsel numarasının bildirilmesi mümkün olup bu durumda dava, baştan itibaren düzeltilen ada ve parsel numaralı taşınmaz hakkında açılmış kabul edilir.

Hal böyle olunca; davacının 128 ada 766 parsel sayılı taşınmazın parsel numarasını bildirmemesi maddi hata olarak kabul edilerek çekişmeli taşınmaza ait kadastro tutanak aslının getirtilmesi, 128 ada 766 parsel yönünden de işin esasına girilmek suretiyle taşınmaz hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken taşınmaz hakkında olumlu veya olumsuz hüküm kurulmaması isabetsiz olduğu gibi hakkında talep ve dava bulunmayan 128 ada 776 parsel yönünden değerlendirme yapılarak hüküm kurulması dahi isabetsiz,

davacının 128 ada 766 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

3- Davacının 128 ada 820 parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece taşınmazın çekişmeye konu (B) harfi ile gösterilen bölümü yönünden otu biçilmek suretiyle kullanmanın ekenomik amaca uygun zilyetlik olmadığı gibi imar ve ihya edildiğinden de söz edilemeyeceği gerekçe gösterilerek karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme yetersiz, değerlendirme ise hatalıdır.

Öncelikle fen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita yapılan keşfi izlemeye elverişli olmadığından dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının bu taşınmaza ilişkin olup olmadığı tam olarak değerlendirilememiştir.

Öte yandan; genel olarak dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıklar paylaşım sonunda davacıya isabet eden taşınmazların biçmek suretiyle kullanıldığını, ziraat bilirkişi de taşınmazın tarımsal amaçla biçilerek işlenmekte olup vasfının ağırlıklı olarak çayır olduğunu raporunda bildirmiştir. Toplanan delillere göre uyuşmazlık; dava konusu bölümün kamu malı niteliğinde bir yer mi yoksa özel çayır vasfında mı olduğu noktasında toplanmaktadır.

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3/c maddesinde. “Çayır: Taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli, yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yer” olarak tanımlanmıştır. Çayır niteliğindeki taşınmazlar özel mülkiyete konu olabilecek nitelikteki yerlerdendir.

Zilyedin uzun süre taşınmazın otlarını biçip bunları hayvan yetiştiriciliğinde kullanarak ekonomik yarar sağlayacak biçimde değerlendirmesi zilyedin bu yer de malik sıfatıyla zilyet olduğu sonucunu doğurur. Mahkemenin, davacının taşınmazın otunu biçmek suretiyle kullandığı ancak bu kullanımın ekonomik amaca uygun olmadığı yönündeki değerlendirmesi belirtilen nedenlerle doğru değildir.

Sağlıklı sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan yerel bilirkişilerle, tespit bilirkişileri, taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu ile teknik fen bilirkişisi huzuruyla keşif icra edilmelidir.

Keşif sırasında mahalli bilirkişi ve tanıklardan dava konusu bölümün öncesinin ne olduğu, kimden kime intikal ettiği, kim tarafından hangi tarihten beri ne şekilde kullanıldığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, tespite aykırı bir sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri dinlenerek bu çelişki de giderilmeli, teknik fen bilirkişisine keşfi takibe,

yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının hangi taşınmaza ait olduğunu belirlemeye imkan verir kroki düzenlettirilmeli, 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan taşınmazın öncesini, mevcut niteliğini ve taşınmazın farklı yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da ihtiva eden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.