KÜNYE
16. Hukuk Dairesi 2016/6126 E., 2019/1470 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2019
- Dava türü
- TESCİL
- Kanun yolu
- TEMYİZ
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu taşınmazın krokide (B) ile gösterilen bölümü yönünden, adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından bu bölüme yönelik hükmün onanmasına,
krokide (A) ile gösterilen bölüm üzerindeki zeytin fidanlarının davacıya ait olduğunun tespiti kararına yönelik temyiz itirazları yönünden ise Hazinenin tescil talebinin kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı ancak bu kısmın imar ve ihya edilmeden ve zilyetlik süresi dolmadan, yani davacı tarafından zilyetlikle kazanma koşulları gerçekleşmeden, üzerine zeytin fidanı dikilmesi,
davacı lehine bir hak doğurmayacağından, zilyetliğin tespitine karar verilmesinin doğru olmadığı gibi, muhtesat şerhine ilişkin kararların 3402 sayılı Kanun'un 19/2. maddesi gereğince ancak kadastro tesbiti sırasında kadastro komisyonu tarafından ya da dava konusu edilirse Kadastro Mahkemelerince verilebileceği ve genel mahkemelerde bu yönlü bir karar da verilemeyeceğine göre bu bölümde zilyetlik şerhi verilmesine ilişkin istemin reddine karar verilmesi gereğine" değinilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 22.10.2012 tarihli rapora ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 4.747,33 metrekarelik bölümün davacı adına, (A) harfi ile gösterilen 3.166,67 metrekalik bölümün ise davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2016/6126, K. 2019/1470, 6 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama