Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2018/1404 K.2020/6456

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 116 ada 44 parsel sayılı 5.246,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın 1997 yılından beri ... kızı ...’in kullanımında olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazın murisi olan babası ...’dan geldiğini ileri sürerek, taşınmazın tüm ... mirasçılarının kullanımında olduğuna dair şerh verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davacının babası ...’den geldiği, ...’nın ölümüyle taşınmazı sağ kalan eşi Ismahan’ın kullanmaya devam ettiği, taşınmazın tespiti sırasında ve sonrasında ...’nın kızı olan davacının, taşınmazda kullanımı bulunmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Davacı ..., dava konusu 116 ada 44 parsel sayılı taşınmazın babası ...’e ait olup ölene kadar da onun kullanımında olduğunu ileri sürerek, taşınmazda tüm ... mirasçıları lehine kullanım şerh verilmesi istemiyle dava açmıştır. Davalı ... ise cevap dilekçesinde, taşınmazın uzun süredir, yalnızca kendi fiili kullanımında bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları, dava konusu taşınmazın köy muhtarlığı tarafından 1973-1974 yıllarında ...’e verildiğini, ... ’nın ölümüyle taşınmazın kullanımının davalı ...’a geçtiğini beyan etmişlerdir.

Tüm dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın kullanım hakkının tarafların ortak miras bırakanı olan ...'dan kaldığı ölümünden sonra paylaşmaya konu edilmediği anlaşıldığına göre Ismahan’ın taşınmazdaki kullanımının ...'nın tüm mirasçıları olduğunun kabulü zorunludur.