KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/1051 E., 2015/1342 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık ...'ın soruşturma aşamasında pişmanlığını dile getirip karşı tarafın zararını karşılamayı kabul etmesi, yine sanık ...'ın pişmanlığını ifade etmesi, 10/05/2009 tarihinde saat 21.00 itibarıyla tutulan muhafaza altına alma tutanağı içeriğine göre sanıkların almış oldukları bir kısım eşyaların yerini söylemeleri üzerine bu eşyaların müştekiye iadesinin sağlandığı ayrıca, 10/05/2009 tarihinde saat 17.25 itibarıyla tutulan yakalama ve muhafaza alma tutanağında sanık ...'ın yakalanması sonrasında bulunduğu yerin karşısında müştekiye ait bir kısım eşyaların muhafaza altına alındığı,
bu eşyaların da teslimi ile müştekinin tüm eşyalarının kendisine iade edildiğinin anlaşılması karşısında; saat 17.25 itibarıyla düzenlenen tutanak içeriğine göre sanık ... yakalandığında suça konu eşyaların yerini kendisinin gösterip göstermediği açıklığa kavuşturulduktan, şayet kendisi göstermiş ise tüm eşyaların soruşturma aşamasında sanıklarca iadesinin sağlanmış olacağı, kendisi göstermemiş ve güvenlik güçlerince yapılan araştırmada bu eşyalar bulunmuş ise,
bu durumda sadece saat 21.00 de düzenlenen tutanağa göre kısmi iade sağlanmış olması nedeniyle müştekinin kısmi iadeye muvafakat edip etmeyeceği sorulduktan sonra sanıklar hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/1051, K. 2015/1342, 27 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama