Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/10659 K.2016/4330

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında işlediği hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince ;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi mümkün bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu anlaşılmakla, dosyanın itiraz merciince incelenmek üzere tebliğnameye uygun olarak mahalline İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında işlediği hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde ise ;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde güneşin saat 20.10'da battığı, hırsızlık eyleminin yakınanın anlatımına göre saat 22.00- 23:40 arasında gerçekleştiği ve suçun TCK'nın 6/1-e. maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanmaması,

2-Sanığın adli sicil kaydında sadece ... Çocuk Mahkemesi tarafından 19.03.2009 gün ve 2008/373-2009/121 E.K. sayılı ilam ile verilmiş 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu halde, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususu değerlendirilirken, anılan suç kaydına atıf yapılarak, “sanığın daha önceden işlenmiş kasti bir suçu bulunması” gerekçesiyle, aynı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

4-Kasten işlenen suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,