Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/11393 K.2016/4326

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak

1)Suça sürüklenen çocuğun polislerce yakalandığında müştekiye ait çantanın içindeki parayı aldığını çantayı ise fuar alanına attığını söyleyip attığı yeri göstermek suretiyle müştekiye ait çantanın iadesini sağlaması karşısında; müştekiye kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorularak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Müştekinin aracını 00.30 sıralarında kilitlemeden parkettiği, 01.00 sıralarında bu durumu farkederek aracını kontrol ettiğinde çantasının olmadığını anlaması, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu gece işlemesi karşısında TCK'nın 143 maddesi gereğince cezasında artırım yapılmayarak eksik ceza tayini,

3)Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezası TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilirken taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

4) Karar başlığında suç tarihinin 26.01.2009 yerine 24.01.2009 olarak yazılması,