Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/12729 K.2016/4492

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hastane içindeki hasta odasında, hasta yakınları olan müştekilere ait çanta ve cep telefonunu alıp odadan çıktığı sırada görgü tanığı tarafından görülmesi üzerine kaçmaya başladığı ve kovalamaca sonunda polis memurları tarafından yakalanarak müştekilere ait eşyaların elindeki poşet içinde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın suça konu eşyanın iki müştekiye ait olduğunu bildiğine veya bilmesi gerektiğine dair delil bulunmadığı gözetilerek eylemin tek hırsızlık suçunu oluşturduğu düşünülmeden, iki müştekiye yönelik ayrı ayrı hırsızlık olduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve ayrıca T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,