Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/12829 K.2016/492

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, 30.01.2002 günü tespit edilemeyen bir vakitte müştekinin ikametinin önünde park halinde bulunan 1997 model ...plakalı ... marka aracının çalındığı, olayla ilgili tahkikat devam ederken ertesi gün saat 19.00 sıralarında ...emniyet görevlilerince yol kontrolü yapıldığı sırada... plakalı aracın şüphe üzerine durdurulduğu, araçtan, hakkında beraat kararı verilen ...'nin indiği, motor ve şase numarasındaki uyumsuzluk üzerine araç bilgileri sorgulandığında, aracın bir gün önce ... ilinden çalınan müştekiye ait araç olduğunun, ...'den ele geçirilen anahtarın sol ön kapıyı açıp, aracın motorunu çalıştırdığının anlaşıldığı,

tutanağa göre araç sürücüsü ...'nin, suça konu aracın sanık ...'a ait olduğu, sanık ...'in bu aracı kendisi de yanlarında olduğu halde sanık ...'dan aldığı, araçla ...'dan ...'ya geri döndükleri, bir kaç gün kullanmak üzere aracı sanık ...'ten emanet aldığı, trafikte seyrederken de yakalandığı, aracın çalıntı olduğunu bilmediği yolunda beyanda bulunduğu, yargılama aşamasında da aynı yönde beyanlarını devam ettirdiği;

sanık ...'ın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda dinlenmesinde, atılı suçlamayı kabul ettiği, sanık ... ve babası ...'nın sanayide oto tamir işi ile uğraştıkları, bu işyerinde sanık ...'ın çaldığı arabalara ağır hasarlı araçların motor ve şase numaralarını işlemek suretiyle change ettikleri, kendisinin de hasarlı olan ... plakalı aracı satın aldığı, sanık ...'ın, “birlikte ...'a gidelim, ben bir araba çalayım, senin araçla change edelim” dediğini, kendisinin de bu teklifi kabul ettiğini, yanlarında olaydan haberi olmayan ... de olduğu halde ...'a gittikleri, ...'ın kendilerinden ayrıldığı, bir kaç gün sonra ...'ın kendisini arayarak,

aracı çaldığını söylediği, adres bilgisi verip, oraya gelmesini istediği, kendisinin de tarif edilen yere gittiği, yanında götürdüğü... sayılı plakaları çalıntı araca taktığı, devamında ...'ın ...'da kaldığı, kendisinin ise ... ile birlikte ...'ya geri döndükleri, suça konu aracı ...'ye emaneten verdiği yolunda beyanda bulunduğu, sanık ...'nın soruşturma aşamasında firari olduğu, yargılama aşamasında dinlenmesinde atılı suçlamayı kabul etmediği, sanık ... ve ... ile birlikte ...'a gittikleri, ancak kendisinin yedek parça almaya gittiği, diğerlerinden ayrıldığı, sonrasını ise bilmediği yolunda savunma verdiği,

sanık ...'nın ise imzasını taşıyan 02.02.2002 tarihli tutanağa göre, atılı suçlamayı kabul ettiği, oğlu olan sanık ...'ın çalıp getirdiği araçları change yaptığını söylediği, araç parçalarını sakladığı yere ilişkin yer gösterme işleminde bulunduğu, bu yerden temyiz incelemesine konu olayla ilgisi bulunmayan araçlara ait 6 adet oto parçalarının ele geçirilerek, 3 adet parçanın change olduğunun tespit edildiği, sanık ...'ın kollukta ve savcılık aşamasında susma hakkını kullandığı, mahkemede ise atılı suçlamayı kabul etmediği,

mahkeme tarafından ...'nin diğer sanıkların eylemine iştirak ettiğine dair yeterli delil bulunmaması nedeniyle beraatine; sanıklar ..., ... ve ...'ın anahtar uydurmak suretiyle araç çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b (142/2-d) maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanıkların anahtar uydurmak suretiyle tespit edilemeyen bir vakitte müştekinin aracını çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin sanık ... hakkındaki bozma sebebi de dikkate alındığında 765 sayılı TCK'nın 493/2 ve 522. (pek fahiş) maddelerine mümas olduğu, 5237 sayılı TCK'nın ise 142/2-d maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu,

mahkemece her iki Yasa'nın tatbiki sırasında sanık ...'nın suça iştirak ettiğine dair kabul kurularak 765 sayılı TCK'nın 493/2-son maddesi uyarınca sanıkların 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılacakları, suça konu aracın değerinin pek fahiş olması nedeniyle aynı Yasa'nın 522. maddesi uyarınca arttırım yapılacağı, 5237 sayılı TCK'nın ise sanıklar lehine bulunduğu değerlendirilerek sanıkların neticeten 4 er yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verildiği görülmekle,

temyiz incelemesine konu somut olayda 765 sayılı TCK'nın 493/2-son maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ancak bu halde dahi hem 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesinde hem de 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde atılı suçun alt sınırının 3 yıldan başladığı, bununla birlikte suça konu aracın değerinin pek fahiş olması nedeniyle 765 sayılı TCK'ya göre uygulama yapılması durumunda ayrıca 522. maddenin tatbik edilerek ceza arttırımına gidileceği, sanık ...'in aynı Yasa'nın 81. maddesine göre tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu,

bu kapsamda sanıklar ... ve ...'nın 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair kararın sanıklar lehine olduğu kabul edilmekle bu husus bozma nedeni yapılmamış, karar yerinde uygulama maddesinin TCK'nın 142/2-d maddesi yerine 142/2-b maddesi olarak gösterilmiş olması da mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-Sanık ...'nın 02.02.2002 tarihli tutanağa göre oğlu olan sanık ...'ın çalıp getirdiği araçları change yaptığını beyan ettiği, nitekim yer göstermede bulunduğu yerden çok sayıda oto parçalarının ele geçirildiği, sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği gibi sanık ...'ın da sanık ...'ın, suça konu aracın çalınması eylemine iştirak ettiğine dair herhangi bir anlatımının olmadığı, baba-oğul olan sanıkların hasarlı araçları change yaptıklarını beyan ettiği, bunun yanında müştekiden çalıntı aracın, olayın ertesi günü sanık ...'in emaneten verdiği temyiz dışı ...'nin kullanımında iken yakalandığı,

dosya kapsamına göre, aracın sanık ...'ın işyerine getirilerek, burada bazı parçalarının değiştirildiğine ilişkin herhangi bir tespit işleminin de bulunmadığının anlaşılması karşısında sanık ...'nın yüklenen suçu işlediğini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku ilkesi uyarınca atılı hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında hüküm kurulurken karar yerinde uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi yerine 142/2-b maddesi şeklinde gösterilmiş olması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,