Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/12876 K.2015/8993

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık tarafından çalındığı kabul edilen eşyanın değerinin suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücüne ve belirlenen kıymetine göre pek hafif değerde olduğunun ve sanığın suç tarihi itibariyle aynı nevi suçtan tekerrüre esas sabıkasının bulunmadığının anlaşıldığı, sanık yararına olan Yasa'nın belirlenmesi için yapılan karşılaştırmada, 765 sayılı TCK'nın 522/1. maddesinin uygulama koşullarının da değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1 (pek hafif ), maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 151/1, (53). maddelerinde öngörülen cezaların türleri, alt ve üst sınırları ile mala zarar vermek suçu bakımından değerlendirilip, sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiğinde zorunluluk bulunması,