Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/13625 K.2016/5348

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...'nin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları nedeniyle verilen hükümlere yönelik temyiz nedeninin incelenmesinde ise;

21.09.2012 tarihli tensip ile işin tutuklu olması nedeniyle müştekinin tanık sıfatı ile zorla getirilmesine karar verildiği, müşteki için açıklamalı davetiyenin tebliğe gönderilmediği, daha sonra zorla getirilmesi infaz edilemeyen müştekinin dinlenmesinden vazgeçilmesine dair ara karar verilmeden yargılamanın sonlandırıldığı anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 234. maddesi uyarınca, suçtan zarar gören müşteki ...'ın davadan haberdar edilip katılma olanağı tanınmadan yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması,