KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/13915 E., 2016/5145 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Müştekinin suçtan doğan zararının giderilmemiş olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanığın suç tarihinde kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, müştekinin bu suçlardan doğan herhangi bir zararının bulunmadığı, sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiği hususları dikkate alındığında, 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilip, denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde tartışılarak,
anılan Kanun maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, “sanık hakkında öncesinde çocuk mahkemesince 05/05/2010 tarihinde yine hırsızlık suçundan hüküm kurulup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, denetim süresinde sanığın davaya konu suçu işlediği” biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına hükmedilmesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/13915, K. 2016/5145, 12 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama