Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1398 K.2015/1789

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

29.5.2012 günlü hükmün sanığın yüzüne tefhim kılınarak, temyiz yasa yol ve süresinin yöntemine uygun şekilde bildirildiği, sanığın 8.6.2012 tarihinde temyiz talebi içeren dilekçe verdiği, Asliye Ceza Mahkemesi'nce 18.6.2012 tarih 2011/33 Esas 2012/212 Karar sayılı ek kararla temyizin süresinde olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği, ek kararın 27.6.2012 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın bu kez 3.7.2012 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında;

Sanığın, Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.5.2012 tarih 2011/33 Esas 2012/212 Karar sayılı kararını, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, Mahkeme'nin temyiz isteminin reddine ilişkin 18.6.2012 tarih 2011/33 Esas 2012/212 Karar sayılı ek kararının ONANMASINA,

II-Sanık ...'ün temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay CGK'nın 05.03.2013 günlü, 2012/1-1560 esas ve 2013/81 karar sayılı ve aynı günlü 2013/8-131 Esas ve 2013/75 Karar sayılı içtihatlarında da belirtildiği üzere, temyiz incelemesinden önce sanığın ölmesi hâlinde, müsadereye tâbi eşya olsa bile 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca, hükmün bozulmasıyla yetinilmesi, müteakip işlemlerin ise; mahkemesince yapılması gerekir.

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanık ...'ün 31.12.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılmış olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,